سالن مهاجرت کبک، هرآنچه یک مهاجر نیاز دارد

آب دستتونه بگذارید زمین. هرچی برای یک مهاجر لازمه یک جا جمع شده اینجا. حدودا 4 ساعت وقت بگذارید و از همه غرفه های نمایشگاه مهاجرت به کبک دیدن کنید.

• کاریابی و استخدام در همه شهرهای ایالت کبک از جمله مونترال، شربروک، کبک سیتی، ...
• کنفرانس، کارگاه های آموزشی، آموزش رزومه نویسی ویژه کبک، ...
• امکان مصاحبه و استخدام مستقیم برای کسانی که در زمینه انفورماتیک متخصص هستند در نمایشگاه
• بانک، حساب بانکی، اعتبار، کارت اعتباری، وام، صندوق امانات، بورس تحصیلی، ...
• دانشگاه، کالج، CEGEP، مهدکودک، مدرسه
• اطلاعات درباره اجاره و خرید خانه
• معرفی سازمان های حمایتی از مهاجرین
• اطلاعات درباره هزینه ها، امتیازات و مسائل زندگی در شهرهای مختلف ایالت کبک
• کمک، راهنمایی و اطلاعات درباره اسباب کشی و نقل مکان به شهرهای مختلف ایالت کبک
• کارآفرینی، دریافت وام و کمک مالی، مشاوره و راهنمایی برای راه اندازی شرکت
• آشنایی با شرکت های تلفن همراه، اینترنت، تلویزیون و ...
• اطلاعات برای زندگی روزمره از جمله: خرید، وسایل منزل، مدیریت مالی خانواده، هیدروکبک(آب، برق،...)،
• اطلاعات دیدنی ها، مراسم، اتفاقات، مراکز تفریحی و دیدنی های توریستی شهرهای مختلف ایالت کبک

زمان:
نهم ژوئن 2015 از ساعت ده صبح تا هشت و نیم شب
دهم ژوئن 2015 از ساعت ده صبح تا شش بعداز ظهر

مکان:
محل برگزاری: ساختمان مرکز کنگره مونترال - Palais des congrès de Montréal
آدرس روی نقشه گوگل
وب سایت مرکز کنگره مونترال

چطوری بریم؟
(ایستگاه مترو Place d'Armes روی خط نارنجی مترو یا خطوط اتوبوس شماره 55 و 129)

ویدیو اطلاع رسانی:

متن اصلی اطلاعیه به زبان فرانسه:
Venez découvrir toutes les opportunités et les services offerts aux nouveaux arrivants. Plus de 180 professionnels seront là pour vous accueillir, vous conseiller, vous orienter, dans des domaines aussi variés que la recherche d’emploi, la formation, l’entrepreneuriat, le réseautage, l’installation, le logement, l’immigration, la vie quotidienne, etc.

Ne manquez pas la riche programmation : pas moins de 12 conférences et 36 ateliers. Sans oublier l’Espace CV où des professionnels vous conseillent pour mettre à jour votre CV adapté au marché du travail québécois. Et si vous travaillez dans les TI, venez rencontrer directement des recruteurs prêts à vous embaucher.

Découvrez la vidéo du salon

 

انگلیسی:

This is an opportunity to meet around 180 exhibitors here just for you to help you in many different areas such as job search, trainings, entrepreneurship, networking, settling in, finding housing,

 

سایت اصلی نمایشگاه

 

 

مونترال، دوچرخه، عشق و حال

بدون اغراق می گم، یکی از بزرگترین لذت هایی که توی مونترال می تونید ببرید دوچرخه سواریه. امنیت بالا، هوای تمیز، دمای مطلوب، خیابان سرسبز و تمیز، اصلا یه وضعی... به خصوص شبای ماه آگوست
این کار رو تمام سال نمی تونید انجام بدید. فصلش از ماه آوریل شروع می شه و تا اکتبر هم میشه دوچرخه سوار شد. بهتره قبل از اکتبر به فکر پارکینگ زمستانی برای دوچرخه باشید. دوچرختونو توی سرما نمی تونید بیرون نگه دارید. البته همونطور که در عکس ها می بینید این موضوع استثناهایی هم داره، بعضیا(معمولا دانشجوها) کل سال با دوچرخه رفت و آمد می کنن.
خرید و اجاره دوچرخه
برای خرید دوچرخه چندتا راه دارید. یکیش اینه که روی سایت های مغازه های دوچرخه فروشی بگردید و دوچرخه مورد علاقتون رو پیدا کنید. معمولا این مغازه ها حرفه ای هستن و دوچرخه های مرغوب و نسبتا گرون قیمت تری (300 دلار به بالا) دارن. بعضی فروشگاه های زنجیره ای هم دوچرخه می فروشن و کیفیتشون بد نیست و قیمتشون هم مناسبه (حدود 150 دلار). دوچرخه دست دوم هم می تونید روی وب سایت هایی مثل Kijiji و Craiglist پیدا کنید. تشخیص کیفیت و قیمت و همه چیزشون دیگه با خودتونه :D
برای اجاره کردن دوچرخه هم می تونید از خدمات بیکسی استفاده کنید. با فاصله چند دقیقه پیاده روی به یک ایستگاه بیکسی می رسید و همه ی ایستگاه ها اتوماتیک و سلف سرویس هستند. برای امسال هزینه کل فصل 85 دلاره و هرچندبار که دلتون بخواد می تونید در بازه های 45 دقیقه ای دوچرخه رو قرض بگیرید. اگه طولانی تر بشه باید مبلغی پرداخت کنید. البته تعداد ایستگاه ها زیاده و می تونید هر 45 دقیقه دوچرخه رو تحویل بدید و یه دونه دیگه بردارید. لزومی هم نداره که عضویت سالانه بگیرید. می تونید هر دفعه برای مدت نیم ساعت دوچرخه بگیرید به مبلغ تقریبا سه دلار. یا برای 24 ساعت 5 دلار. اطلاعات و جزئیات دقیق تر هزینه ها و محل ایستگاه ها رو می تونید از روی سایتشون ببینید.
مشکلات دوچرخه سواری
مشکل دزد دوچرخه توی مونترال جدیه. با توجه به این که خرید و فروش دوچرخه دست دوم روی اینترنت خیلی رایجه، و دوچرخه هم کلا خیلی وسیله نقلیه پرطرفداریه، دوچرختونو توی قسمت های شلوغ تر شهر تنها نگذارید. اگه برای مدت طولانی دوچرخه رو تنها می گذارید، حتما تجهیزات قفل و زنجیر مناسب داشته باشید که همه ی دوچرخه، شامل بدنه و چرخ ها رو به جایی قفل کنید.
تجهیزات
خیلی ها کلاه ایمنی استفاده می کنن اما ایرانیا خیلی خودشونو مقید به این بچه بازیا نمی دونن من هم اصرار نمی کنم. فقط بدونید سرتون با ارزش ترین چیزیه که دارید :D نور در شب برای دوچرخه ها اجباریه. خیلی ها رعایت نمی کنن اما بدونید که این جزء قانونه و می تونن به خاطرش متوقفتون کنن. قفل و زنجیر با طول مناسب برای جلوگیری از سرقت دوچرخه از واجباته. هربار دوچرخه رو برای سرویس ببرید حدود 50 دلار خرج برمیداره. تنها کاری که می کنن اینه که پیچ هاشو سفت می کنن و لنت ترمزش رو عوض می کنن. اگه چندتا آچار بخرید و خودتون دست به کار شید به نظرم بهتره، کار سختی هم نیست. صرفه جویی هم می شه به خصوص اگه خانواده پرجمعیتی دارید.
اگه بچه دارید، با توجه به سنش ابزارهای متفاوتی برای شما وجود داره. هم می تونید صندلی و کمربند ایمنی بگیرید که بچه رو روی تنه ی دوچرخه سوار کنید و هم می تونید کالسکه مخصوص بگیرید و به دوچرخه وصل کنید. تو روش دوم باید بیشتر مراقب باشید پس پیشنهاد می کنم یه مدت بدون بچه فقط کالسکه رو بکشید که بهش عادت کنید.
امنیت
توی اکثر مسیرهای رایج، مسیر برای دوچرخه سوارها هم پیش بینی شده. روی یه سایت رسمی دولتی کبک خوندم که بیشتر از 600 کیلومتر مسیر ویژه دوچرخه فقط توی شهر مونترال وجود داره. وقتی توی این مسیرها حرکت می کنید امنیتتون تقریبا تضمینه ولی مواظب چراغ قرمز باشید چون برای دوچرخه سوارها چراغ جداگانه نصب می کنن. اگه توی مسیر ویژه حرکت نمی کنید خطر راننده های بی حوصله تهدیدتون می کنه. یعنی ممکنه براتون بوق بزنن. دوستانی که هنوز اینجا نیومندن احتمالا خندشون می گیره که اینو می گم ولی اینجا کسی بوق نمی زنه. از شوخی که بگذریم، تنها خطری که دوچرخه سوارها رو تهدید می کنه و نسبتا هم جدیه، خطر بازکردن در ماشین بدون چک کردن آینه است. بعضی راننده ها در ماشینشون رو باز می کنن و شما رو که با سرعت دارید از کنارشون رد می شید، نمی بینن. این موضوع وقتی اتفاق می افته که شما خارج از مسیرهای ویژه دوچرخه دارید حرکت می کنید.
دوچرخه و مترو
می تونید دوچرخه تون رو با خودتون ببرید توی مترو. دم گیت برای ورود و خروج مسیر ویژه براتون در نظر گرفته شده. یه گیت بزرگ تر برای ویلچر و دوچرخه وجود داره که راحت تر می تونید ازش رد بشید. همه جا هم روی کف مترو علامت زده (عکس) که دوچرخه ها می رون توی واگن اول. حداکثر 6 دوچرخه می تونه وارد مترو بشه. اگه ظرفیت تکمیل بود، سوار نشید و منتظر مترو بعدی باشید (البته تا حالا برای من اتفاق نیافتاده). چند تا نکته رو حتما رعایت کنید. اولا توی ساعات شلوغی اگه با دوچرخه وارد مترو بشید 150 دلار جریمه می شید. دوما اگه با دوچرخه وارد واگن های وسط بشید این احتمال وجود داره که مترو حرکت نکنه و با بلندگو ازتون بخوان که پیاده شید. سوم این که بعضی ایستگاه ها که تعداد پله ها کمه، پله برقی ندارن و مجبور می شید دوچرخه رو کول کنید.


روی عکس ها کلیک کنید که با اندازه بزرگتر ببینید.

با اینا زمستونو سر کردم

با کارنامه درخشان در دست راست، سربلند از آزمون سخت زمستانی مونترال بیرون آمدم. به هرکی می گم اولین زمستون بود بهم تبریک می گه انگار شاخ غول شکستم. البته ساده نبود اما اگه چندتا نکته پیش پا افتاده رو رعایت کنید نه تنها سخت نیست بلکه می تونید حسابی از زمستون و تفریح های ویژه اش لذت ببرید. قدم اول: لباس مناسب و تجهیزات از قبل خریداری کنید که غافلگیر نشید.

کاپشن(Jacket - Vest)
کاپشن هایی که از ایران با خودتون می آرید برای اواخر پاییز و اوایل بهار مناسبه اما توی زمستان به کاپشن خوب نیاز دارید. برندهای خوب بخرید و گول ظاهر کاپشن ها رو نخورید. سعی کنید کاپشن بلند باشه و باسن رو پوشش بده. برای این که تبلیغ نشه نه اسم برند می نویسم نه آدرس سایت می دم. خودتون توی اینترنت یا خیابونا یه گشتی بزنید می فهمید چی بخرید خوبه. عجله نکنید و از همکارا و دوستای باتجربه تر بپرسید. حدودا 350 تا 700 دلار رقم مناسبی برای کاپشنه.

شال(Scarf - Echarp) و کلاه(Toque)
یکی از مهمترین اجزای تشکیل دهنده پوشاک زمستانی. تاثیر شال و کلاه در لذت اسکی و اسکی روی یخ وقتی برای ساعت ها توی دمای پایین رو دست کم نگیرید. شال و کلاه احتمالا با خودتون می آرید. اگه فکر می کنید کلاه و شال گردنتون خیلی خوبه و بافتنیه (پلاستیک اینا نباشه) و شال به اندازه کافی بلنده و اینا ممکنه نیازی به خرید مجدد نداشته باشید.

دستکش(Gloves - Gants)
اگه سرمایی هستید حتما دوجداره بگیرید یا شاید هم بهتر باشه از اونایی که انگشت نداره (Mitten) بگیرید. دستکش از اون کالاهاییه که اگه برند حسابی بگیرید ممکنه تا 150 دلار هم تو خرج بیافتید. بهتره برید توی یه دونه از این فروشگاه های زنجیره ای (Retailer) که شکر خدا تعدادشون هم زیاده تو کانادا و خریدتون رو اونجا انجام بدید. قیمت ها خیلی فرق می کنه، کمتر از 20 دلار خرج رو دستتون می اندازه. ضمنا دستکش هایی هم که با خودتون می آرید اگه دوجداره، بافتنی، جنس خوب هستن ممکنه جواب بدن.

کفش(Boots - Bottes) و جوراب(Socks - Chaussettes)
کفش کوهنوردی اگه دارید حتما با خودتون بیارید، کفش خوب توی هوای سرد از واجباته. حتی اگه هم کفشتون خیلی خوبه، جورابتون باید خوب باشه. اگه روزی جورابای زمستونیتون خیس بود یا هرچی، حتما دو جفت جوراب جایگزین کنید. ضمنا همیشه می تونید یه جفت کفش تابستونی توی محل کارتون نگه دارید و وقتی می رسید کفشتون رو عوض می کنید.

دوشلواری(Long John - caleçon Long)
سعی کنید با خودتون از این شلوار سفیدایی که سربازا میپوشن بیارید. اونجا قیمتی نداره اما اینجا تو خرج می افتید. حدودا سه ماه از سال (اواخر نوامبر تا اوایل فوریه) هر روز باید دوتا شلوار بپوشید و برید سرکار.

چتر(Umbrella - Parapluie)
چتر توی زمستون لازم ندارید اما تو بهار و پاییز که مرتب بارون می آد اینجا خیلی لازم می شه. از فروشگاه های ارزون قیمت چتر نخرید. من سه چهارتا چتر ترکوندم تا فهمیدم باید چتر خوب بخرم. قیمتا خیلی بالا نیست اما کیفیت ها خیلی فرق می کنه. چترهای ارزون حدودا 3 دلاره و چترهای پدر و مادر دار حدود 15 دلار.

***

هوا کم کم سرد می شه. (میانگین درجه هوای مونترال توی ماه های مختلف سال رو اینجا ببینید) طوری نشه که مجبور بشید برای هر ماه برید یه جفت دستکش بهتر بخرید. از اول زمستون چیزی بخرید که کل زمستون جواب بده. بهترین کاری که می تونید بکنید اینه که مسیر رفت و آمدتون رو طوری تنظیم کنید که مجبور نباشید خیلی راه برید. سعی کنید خونه نزدیک مترو یا خطوط پررفت و آمد اتوبوس باشه. اگه هم بتونید کنار محل کارتون خونه بگیرید که دیگه خوش به حالتون. معمولا اتوبوس توی روزای خیلی سرد هم طبق برنامه می آد. بعد از بارش برف خیابونا و پیاده روها رو فورا تمیز می کنن و حمل و نقل طبق روال همیشگی انجام می شه اما اگه یه جای دور افتاده خونه گرفته باشید و دمای هوا به -35 درجه رسیده باشه و کوهی از برف توی خیابونا جمع شده باشه (میگن سالی یک روز اینجوری داریم :D) خیلی انتظار حضور دقیق و به موقع اتوبوس رو نداشته باشید.

رمز موفقیت، خانه نشین نشوید
زمستونا خیابونا زودتر تاریک می شه و مردم به بخش های اندرونی خونه می رن و همه خونه ها از بیرون خاموش به نظر می رسن. پیاده روها خلوت تر می شن و لامپ های کمتری روشن می شن. ممکنه فکر کنید مردم هم توی خواب زمستونی هستن اما این بزرگ ترین اشتباهیه که یه مهاجر می کنه. هوای سرد زمستون نیست که مهاجر رو به زانو در می آره، تنهایی و ناامیدیه. تا می تونید با دیگران معاشرت کنید و برنامه های تفریحی بگذارید. تعداد کنسرت ها، جشن ها، فستیوال ها، کافه، بار، رستوران و ... خیلی زیاده و مردم کماکان در حال جنب و جوش هستن. به دلیل سرما به چشم نمی آن اما اگه وارد گود بشید می بینید که دست کمی از تابستون نداره. چندتا دوست خوب پیدا کنید، مهمونی برید و مهمونی بگیرید، اسکی، اسکی روی یخ، برف نوردی(snowshoeing)، سرسره بازی(tobogganing-glissade) و ورزش های زمستونی دیگه رو فراموش نکنید.

حقیقتا هنوز هیچی نشده دلم برای زمستان مونترال تنگ شده

فردا شب نخوابید

شب سفید (Nuit Blanche) یا شب روشن چندین ساله که توی مونترال برگزار می شه. همه موزه ها، گالری ها، دانشکده های هنر و کتابفروشی ها تا صبح باز هستن و آثار هنری مختلفی رو به صورت رایگان به نمایش می گذارن. این اتفاق سالی یک بار که امسال 28 فوریه است می افته. توی این شب حتما به مرکز شهر سری بزنید و با مردمی که توی خیابونا در حالی شادی و پایکوبی، دیدن تئاتر، موسیقی زنده، اجراهای خیابانی، پاتیناژ و ... هستند همراه بشید.
لباس گرم کافی بپوشید که بتونید همه جا رو با حوصله بگردید. البته اگه هم نمی خواید توی فضای آزاد باشید، کیلومترها سالن گرم توی شهر زیرزمینی مونترال منتظر شما هستن.

منبع عکس: سایت توریسم مونترال

چند تا لینک برای جزئیات بیشتر:
http://www.tourisme-montreal.org/blog/things-to-do-in-montreal-february-26-to-march-4/
https://www.facebook.com/nuitblancheamontreal
http://en.wikipedia.org/wiki/Nuit_Blanche

ضمنا مترو هم تا صبح بازه و نگران دیر برگشتن به خونه نباشید. خوش بگذره

از فرودگاه

از فرودگاه مونترال که به اسم YUL میشناسیمش تا مرکز شهر حدود 40 دقیقه با اتوبوس راهه. یک بلیط یک روزه  (یا هر بلیط گرون تری) می تونید بخرید به قیمت 10 دلار و با اتوبوس 747 از فرودگاه تا مرکز شهر برید. یادتون باشه که این بلیط به مدت 24 ساعت معتبره و علاوه بر شاتل 747 فرودگاه برای مترو و همه ی اتوبوس های داخل شهر قابل استفاده است. بهتره از ایران با خودتون پول کانادایی برای بلیط و بقیه هزینه های روز اول داشته باشید اما اگر هم ندارید با دلار آمریکایی هم کارتون همه جا راه می افته. اگه وسایلتون زیاده هزینه تاکسی تا مرکز شهر هم از 40، 50 دلار بیشتر نمی شه.(اطلاعات و قیمت بلیط های stm)
ساعت 5 بعد از ظهر بود که رسیدم مونترال و بعد از کارهای اولیه و عبور از گیت، داشتم در و دیوار رو نگاه می کردم که یه آقایی نزدیک شد و ازم پرسید "یه بلیط مجانی می خوای؟" آخه این اتوبوس ویژه 747 که تا فرودگاه می آد با بلیط های معمولی کار نمی کنه. حتما باید بلیط 24 ساعته خریده باشید که بتونید این اتوبوس رو سوار شید. این آقا هم احتمالا مجبور شده یه بلیط 24 ساعته بخره که خودشو به فرودگاه برسونه و بعدش هم به جای این که بلیط رو دور بندازه، بلیطشو به من داد. از همون جا بود که فهمیدم کانادا هم منو دوست داره :D
اگه می خواید توی اتوبوس 747 از اینترنت WiFi مجانی استفاده کنید، قبل از سوار شدن حتما چک کنید که توی اتوبوس یه جعبه 50 * 50 سانتی متری باشه. توی بعضی از اتوبوس ها این جعبه نیست و طبیعتا اینترنت هم ندارن. جعبه رو از بیرون اتوبوس می تونید با برانداز کردن پیدا کنید.
این خط هر ده دقیقه و به صورت شبانه روزی اعزام داره. اطلاعات دقیق تر این اتوبوس و همه وسایل نقلیه عمومی رو روی اینترنت می تونید پیدا کنید. مثال برای شاتل 747. آخرین ایستگاه این اتوبوس خیلی به ایستگاه مترو Berry-UQAM نزدیکه، حدودا 100 الی 200 متر. پس می تونید مقصد نهایی رو روی نقشه مترو مونترال پیدا کنید و کل مسیر رو با وسایل نقلیه عمومی برید.